Obronna, gotycka warownia wzniesiona za panowania Kazimierza Wielkiego. Budowę datuje się na okres 1356-1370. Zamek posadowiony w dolinie Pilicy, w miejscu o naturalnych walorach obronnych, na szlaku handlowym, strzegł komory celnej i przeprawy na Pilicy. Budowla została wniesiona z miejscowego rdzawobrunatnego piaskowca, na rzucie regularnego czworoboku o powierzchni około 1500 m².

Całość założenia otoczono szeroką fosą, która dzięki specjalnemu przekopowi była zasilana wodami Pilicy. Zabudowę wewnętrzną tworzył budynek w kształcie litery L. W obwodzie murów znajdowały się dwie wieże. Wjazd do zamku prowadził od strony miasta. Podczas potopu szwedzkiego zamek został zdobyty i nieodwracalnie zniszczony. Do dziś zachowały się jedynie fundamenty
z pozostałościami piwnic i baszt oraz ślady fosy. Od 2008 roku prowadzone są prace mające na celu konserwację i utrwalenie ruin oraz częściową rekonstrukcję zamku.