W przeszłości Inowłódz miał duże znaczenie wynikające z usytuowania na granicy trzech jednostek administracyjnych oraz w miejscu przeprawy na Pilicy. Gród inowłodzki był najdalej na południe wysuniętym skrawkiem Ziemi Łęczyckiej i bronił przejścia przez Pilicę z Małopolski. Na podstawie badań archeologicznych można przyjąć, że jego metryka sięga „czasów plemiennych". Pierwsza źródłowa wzmianka o Inowłodzu pochodzi z 1145 roku.

Na przełomie IX i X wieku inowłodzka przeprawa stanowiła ważny element prowadzących tędy szlaków drogowych, zarówno tych o charakterze krajowym, jak i dalekosiężnych szlaków prowadzących m.in na Ruś i Węgry. W połowie XIII wieku Inowłódz zaliczał się do grona większych ośrodków osadniczych dorzecza środkowej Pilicy. Dysponując przeprawą przez Pilicę, poborem cła, karczmami i targowiskiem był przygotowany do obsługi ruchu handlowego. Dużą rolę w gospodarce miasta odgrywało przetwórstwo zbożowe oraz warzenie piwa. Prawdopodobnie już wtedy Inowłódz miał charakter miasta przedlokacyjnego. W poł. XIV wieku Kazimierz Wielki nadał osadzie prawa miejskie i nakazał kupcom podróżującym z Torunia do Krakowa i dalej na Węgry, aby wybierali szlak prowadzący przez Inowłódz. Fakt ten dodatkowo podniósł rangę miasta, dzięki czemu Inowłódz stał się ważnym punktem na mapie Królestwa Polskiego. Miasto wkroczyło w najpomyślniejszy w swych dziejach okres. Oprócz dochodów płynących z zarządzania dobrami królewskimi i opłat celnych, dochodziły również korzyści z eksploatacji rzeki i wycinania Puszczy Pilickiej. Potop szwedzki położył kres świetności miasta, które nigdy nie odzyskało dawnej rangi. Od końca XVIII wieku część ludności zatrudniona była przy wypalaniu wapna, a w XIX wieku istniała tu huta żelaza. Drugi rozbiór polski i późniejsza polityka zaborców spowodowały, że w 1870 roku Inowłódz stracił prawa miejskie. Po odkryciu na pocz. XIX wieku źródła wód mineralnych, właściciel dóbr Inowłodzkich Bernard Birenzweig założył w Inowłodzu - Zakościelu stację klimatyczną. W 1884 roku wybudowano dla kuracjuszy kilka willi - pensjonatów, wyposażonych w pomieszczenia do zabiegów przyrodoleczniczych oraz urządzono kąpielisko nad Pilicą. Od maja do września przebywali w inowłodzkim uzdrowisku rekonwalescenci i wczasowicze. Letnie wakacje spędzał tu Julian Tuwim, który w swoich utworach wystawił najlepsze świadectwo atrakcyjności krajobrazowej i kulturowej tego regionu. Rozwojowi uzdrowiska kres położyła I wojna światowa. Przetrwały jednak tradycje wypoczynkowe. Dziś Inowłódz jest znaną i lubianą miejscowością turystyczno- wypoczynkową.